Hond na drie jaar teruggevonden

hond na 3 jaar terug

Nog niet zo lang geleden schreef ik een stukje over een Herdershond die na 1 jaar terug werd gevonden.

1 jaar is lang, maar wat te denken van 3 jaar!

Het overkwam een familie, die net als de familie in het vorige verhaal, ook wonen in Amerika.

De familie krijgt een hond omdat de moeder van de vrouw is overleden. De moeder had deze hond en de familie had besloten dat zij de hond namen.

Na een aantal maanden gaat de man van het gezin op zakenreis en de hele familie gaat mee, ook de hond. Want de vrouw wil de hond niet naar een kennel doen. Ze hebben de hond nu inmiddels 4 maanden.
Ze besluiten om een woning te gaan huren, om daar tijdens het werk van de man te verblijven.

Gedurende het verblijf in deze woning is de hond op een dag weg. Nergens is deze meer te bekennen. Ze zoeken alles af, maar geen enkel resultaat.

Wanneer de man na een periode klaar is met zijn werk op deze locatie, reist hij met dochter terug naar huis. De vrouw blijft achter om de hond te zoeken.

Een aantal mensen uit deze plaats zoeken met haar mee. Maar ook nu is de hond niet te vinden. Ook de vrouw reist na een aantal dagen van zoeken terug naar huis.

Op Facebook wordt nog wel een foto en een bericht geplaatst op een speciale pagina voor vermiste dieren.

De tijd verstrijkt, maar men verneemt nooit meer iets.

Tot op een dag de man een telefoontje krijgt van een dame, deze zegt; ‘dit wordt het gekste telefoontje die je ooit heb gehad.’ Want wat bleek? De hond was terug gevonden!

De dame die belde is van een dieropvang, ze was er zeker van dat ze de juiste baas van de hond gevonden had. Want op de Facebook pagina had de familie destijds de kleur en het patroon wat in de halsband stond vermeld. Dit kon de vrouw nog herinneren en heeft de bewuste pagina op Facebook helemaal uitgeplozen om het bericht van drie jaar terug, weer te vinden. En ja hoor daar zag ze de oproep, de omschrijving van de hond en zijn halsband, dit was de hond van de familie!

De dame vertelt dat er bij de opvang telefoontjes binnen kwamen van een dode hond bij een wasstraat. Ze is er direct naar toe gegaan. Ze trof geen dode hond, maar wel een levende!

De dame denkt dat de hond al die jaren heeft weten te overleven door het eten van afval van de plaatselijke Mc Donalds en het drinken van water uit de wasstraat.

Uiteindelijk heeft ze de hond weten te lokken met hotdogs.
Eenmaal nadat ze hond had vangen is ze op de bewuste Facebookpagina gaan speuren.

Op foto´s die de familie van de dame kregen zetten ze eerst nog wel wat vraagtekens, de hond zag er wat anders uit. Hij was veel dikker en zijn vacht was anders. Alleen de halsband, ja daar konden ze niet omheen!

Op de opvang hebben ze de hond zijn vacht verzorgt. De ondervacht was zo uitgegroeid dat de hond bijna twee keer zo dik was geworden.
Na deze opknapbeurt herkende de familie hun hond zeker weer.

De dame en de familie hebben een afspraak gemaakt om de hond weer op de juiste plek te krijgen. Ze hebben ergens afgesproken in een hotel, de dame van de opvang moest maar liefst 7 uur rijden, de familie 8 uur. Maar beiden hadden ze dat er graag voor over.

Tijdens de hereniging, duurde het maar even dat de hond de dochter als eerste herkende, hij was even in de war zo leek het. Maar binnen een minuut was hij erg opgewonden, kwispelde hij en likte zijn baasjes van blijdschap!

De vrouw zegt dat de dame van de opvang een engel is, zonder haar hadden we onze hond nooit weer gezien! Ook prijst ze de kracht van social media.